انتظاری عاشقانه ، وصالی جاودانه

... عاشقانه های دو معشوق

هوالمحبوب

   سلام

 

عشق لغزش اشک در چشم ست ...

        عشق نفسهای به شماره افتاده ست ...

                 عشق چشم های منتظر ست ...

                         عشق تمام زندگی ست ...

  

29 اردیبهشت ماه ، بهشت ماه سال به یادماندنی ترین اتفاق زندگی ماست.

شبی که با هم آشنا شدیم و خدا رو شکر زندگی عاشقونمون رو شروع کردیم...

امروز از اون اتفاق۶٠ ماه میگذره...

امروز پنجمین سالگرد با هم بودن ماست...

مریمم بهت تبریک میگم...

روزهای انتظار رو نوشته بودیم تا بیای اینجا.

هر روز می شمردیم که چند روز رفت و چند روز مونده.

یادته میگفتم نگاه نکن سه سال دیگه میای.

یادته میگفتم فقط روزها  رو شمارش کن یه روز میبینی تموم شد و احساس

 میکنی چقدر زود گذشت...

امروز 2 سال شد که اومدی کنارم.

شبهایی که با چشمای خیس برات نامه مینوشتم و حرفهامو میزدم بهت...

شبهایی که نامه هاتو با چشمهای خیس میخوندم و آرزو میکرد کنارم باشی ...

به تو افتخار میکنم...

به عشق تو افتخار میکنم...

تو را در آغوش میکشم و تمام آرزوهایم را دست یافتنی میبینم ...

 

همرنگ گونه های تو مهتابم آرزوست

                            چون باده لب تو می نابم آرزوست

ای پرده پرده چشم توام باغهای سبز

                            در زیر سایه مژه ات ،خوابم آرزوست

دور از نگاه گرم تو ،بی تاب گشته ام

                             بر من نگاه کن ،که تب و تابم آرزوست

تا گردن سپید تو گرداب رازهاست

                              سرگشتگی به سینه ی گردابم آرزوست

تا وارهم ز وحشت شبهای انتظار

                               چون خنده  تو مهر جهانتابم آرزوست 

 

 

یکشنبه رفتم تهران تا مدل کیف لپ تاپ برای میمم ببینم برای هدیه .

اول رفتم علاالدین و فقط یه جا اون مدل رو داشت و بعدم رفتم ولی عصر پیدا کردم

و گفتم سه شنبه میام می خرم.

از اون جا رفتم پیش میمم.ساعت 1 شده بود.تو اون گرما...

میمم اومد و اول کمی گشتیم اما سر پناهی پیدا نکردیم.بی خانمان..

میمم تو یه پارک خیلی کوچیک که نزدیک خوابگاهه یه آلاچیق دید.

من نمیدونم چرا متوجه نشدم خیلی تابلو بید.

یه آقا پسر اونجا بود اما آفتاب خفن سوزان بود و ما رفتیم داخلش و بیچاره پسره پاشد

رفت.بابا انتهای معرفت.

میمم یه خیار و یه کیوی آورده بود و خودیم.

فدات بشم الهی.

مدتی اونجا بودیم و بعد راه افتادیم.میمم برا تخمه خرید و من رفتم پیش بابا.

جلسه ی توجیهی کربلا بود که البته فقط بابا رفت.

 

دیروز قرار داشتیم برای این که با هم بریم بیرون به مناسبت سالگردمون.

صبح یه شاخه گل زر برات خریدم و راه افتادم سمت تهران.

اول رفتم برات کیف لپ تاپ رو خریدم و بعدم رفتم دانشگاه.

تو ماشین هدیه ها رو برات کادو کدم.خیلی با مزه بود کاش کنارم بودی.اما یکم بد شد.

بعد کلاس که اومدم کنارت ، تو راه یه کیک و شمع خریدم و اومدم مریمم رو سوار

کردم.تو پارک دنبال صندلی خالی می گشتیم که پیدا نکردیم و همون موقع یه خانوم

کوچولویی اومد که ازم این اسکاجا رو بخرین... اینقدر گیر داد تا آخر ما کم اوردیم.

رفتیم زیر سایه ی یه درخت نشستیم و وسایلمون رو پهن کردیم.

اول کیک و شمع های روشو گذاشتیم و عکس گرفتیم و بعدم میمم برید و خودیم.

البته من کمی خودم و ما بقی رو میمم برد خوابگاه.

بعدم کادو هامونو دادیم.

اول من کادو های میمم رو دادم بهش.خدا رو شکر خوشش اومد و خوشحال شد و بعدم

میمم کادوی من که یه ساعت خیلی خوشگل بود داد بهم...

فدات بشم.

کمی حف زدیم و بعد میمم کیف لپ تاپی که براش هدیه گرفته بودم گذاشت رو پاشو

منم سرمو گذاشتم روش و ...

خیلی خوش گذشت وقتی با دستای مهربونت موهامو نوازش میکردی...

سرم رو به آسمون و پرنده هایی که در دوردست پرواز میکردن و

دلم  مست از نوازش تو...

بعدم رفتیم ساعتی که میمم گرفته بود به پیشنهاد خودش و خودم رنگشو عوض

کدیم و سفید گرفتیم .

میمم این هفته غذا رزرو نداره و دوستاشم نیستن .من گفتم بره خوابگاه گرسنه

میمونه.خلاصه با اصرار فراوان من رفتیم رستوران و شام خودیم.خیلی مزه داد.

بعد شام رفتیم سمت خوابگاه و یه اتفاق بامزه افتاد برامون و ...

میمم رفت ...

چقدر خوش گذشت کنار تو...

وقتی تو چشمام نگاه میکردی و میگفتی دوستت دارم...

وقتی دستای مهربونتو گرفتم و گفتم دوستت دارم....

 

 

مریمم دوستت دارم

زنگ زدی و گفتی مامان زنگ زد بهم و منم گفتم محمد برام کادو خریده به

مناسبت سالگردمون...

فدات بشم پز دادی....

خدا رو شکر میکنم که مریم در کنارمه ...

 

 عکسهامون گذاشتم اینجا

 

 

در انتها یه شعر زیبا از فروغ برات گذاشتم گل مریمم

دوستت دارم ...ماچ

 

ای شب از رویای تو رنگین شده

                                         سینه از عطر توام سنگین شده

ای به روی چشم من گسترده خویش

                                          شادیم بخشوده از اندوه بیش

همچو بارانی که شوید جسم خاک

                                          هستیم زآلودگی ها کرده پاک

ای تپش های تن سوزان من

                                           آتشی در سایه مژگان من

ای زگندمزارها سرشارتر

                                           ای ز زرین شاخه ها پربارتر

ای در بگشوده بر خورشیدها

                                           در هجوم ظلمت تردیدها

ای دو چشمانت چمنزاران من

                                           داغ چشمت خورده بر چشمان من

پیش از اینت گر که در خود داشتم

                                             هر کسی را تو نمی انگاشتم

فدای تو    عاشق تو     محمد تو

 

نوشته شده در ۱۳۸٩/٢/٢٩ساعت ٢:۱۱ ‎ب.ظ توسط مریم و محمد نظرات()



Design By : Pichak