هوالمحبوب

سلام

29 اردیبهشت ماه 84 ماهگی با هم بودن و 7 سالگی عشقمون رو به گل مریمم تبریک

میگم.

بالاخره روزهای سال ششم هم رفتن و رفتن و 7 سال شد که با همیم.

چه حس قشنگی هست این که به روزهامون و این سالها فکر میکنم.

یاد اون روزهایی می افتم که باید 1048 روز صبر می کردیم تا کنار هم باشیم و اصلا

تو خیالمون هم امروز نبود ...

یاد اون می افتم که بهت میگفتم مریمی به جلو نیگا نکن زیاد مونده یهو یه روزی میا

د میبینی چه زود این 1048 شد صفر اما حالا 2556 روز از شروع مون می گذره ...

انتظار تموم شد و خدا خواست همه مشکلاتمون حل شد و خیلی زود شدیم

آقا و خانوم ...

تو خوه ی خودمون و زیر یه سقف دل تنگی ها رو ویرون کردیم و عاشقونه طی زمان

می کنیم.

دیگه هر روز با صدای تو بیدار میشم و تو عزیزم همدم هر لحظه ی عمرم هستی.

روزایی که می خوام برم سر کار تند و تند میدوی تا منو آماده کنی. صبح ها قبل من

بیدار میشی و همه چیزو آماده میکنی و منو با عشق راهی میکنی.

فدای اون مهربونی هات بشم من.

منم که آخر بیدار میشم و همه چیز آماده و ...

اون تغذیه دادن هات.میوه و آجیل و شیرینی و شکلات و غذا و مخلفاتش و ...

قربون تو برم من ...

اصلا میدونی شاید برام روزمره شده بود و الان که گفتم دلم ضعف کرد .

فکرشو کردم و یادو روزهایی افتادم که دور از هم بودیم و قرار هامون تو پارک لاله و

نشستن ساعتها اونجا روی نیمکت.

یاد اون روزها می افتم و الان که از سر کار میام و دراز میکشم کنارت و با اون دستهای

مهربونت تنم رو نوازش میکنی و ...

نهار و شام خوردنای دونفره و غر زدن های من و ...

وقتی هم که غذا خوردیم و دراز میکشیم کنار هم و تو هم سرتو میزاری روی بازوی

من و تو آغوشم به خواب میری ...

همه رو با روزهای دوری مقایسه میکنم و فقط میگم خدایا شکرت ....

زندگی بابا دوستت دارم

مریم بابا صدا زدن های منو و بابا گفتن های تو توی خونه ...

میریم بیرون خرید بس میگم مریم بابا میگی الان مردم فکر میکنن تو بابای من

هستی و ...

 

 

از روزهای اردیبهشتی مون بگم .

اول بگم چرا دیر آپ کردم . اون روز کلی نوشتم و وقتی ارسال رو زدم همه چیز پرید

چندین صفحه بود و دیگه وقت نشد بنویسم تا الان .

اردیبهشت ما هم تموم شد با خاطرات خودش و این ماه هم به دفتر خاطرات پیوست .

دو هفته پیش تلفن زنگ زد گفت خانوم ... شما برنده قرعه کشی ما شدین لوازم

خانگی.

میم بابا اسمش تو قرعه کشی فروشگاه که میریم خرید در اومده بود

از اون ضبط گنده ها ...

هیچی دیگه رفتیم و بردیمش خونه .جایی هم نتونستیم جا کنیمش و موقتی

گذاشتیمش کنار بوفه.

تا ببینیم چی کارش کنیم .مریمی فقط تو شوهر که شانس نداشته کلا شانس زیاده .

ما خرید هامونو سر ماه از یه فروشگاه زنجیره ای نزدیک خونه همه رو یه جا انجام میدیم تا صرفه جویی بشه و حساب در رفته تو ماه خرج نکنیم و خدا رو شکر خیلی هم تاثیر داشته .

البته اگه تورم بزاره .

ماه های اول خرید هامون زیر سقف قرعه کشی بود اما هر ماه ما خرید هامون بیشتر

نشد که کمترم شد اما به سقف قرعه کشی رسیدیم .

شاید باور نکنین اما دقیق حساب کنید متوجه میشین.خلاصه ماه آخر من تنهایی

رفتم خرید . البته تنهای تنها نه .با چرخ خرید قرمزمون که البته برای مریم بید و با

اجازه خانوم می بریمش خرید .اینم اولین ماشین ما هست دیگه تا خدا کمک کنه یه

ماشین بخریم .اما ماشین قرمزی مون شد برای همیشه ی زندگی مون خاطره .

خلاصه از خرید که برگشتم با این که خرید از هر ماه کمتر بود اما پولش بیشتر شد و

خانوم خانوما حسابی از خجالت من در اومدن و منم خودمو زدم به مظلومیت تا دچار

خشم میم بابا نشم .

این جایزه برای اون خرید بود که من اسم میم رو نبشتم برای قرعه کشی .

 

اگه خدا بخواد جمعه هم که راهی سفر حج هستیم .

کلاس دوم توجیهی هم رفتیم و لباس احرام و ساک و اینا رو گرفتیم و کم کم داریم

آماده می شیم .

استرس عجیبی برام به وجود اومده .خدا کنه لایق باشم .

یهو انگار تاریخ اعزام رسید .

خلاصه حلالمون کنید .

 

میمی که چون فرجه اونجا هستیم شدید در حال درس خوندن بید و منم که سر کار.

امشبم اضافه کار وایسادم چون یه 10 روزی نیستیم جای اون اضافه کار ها کمی

جبران بشه.خلاصه زندگی خرج داره دیگه.

چهار شنبه شیفت شب بودم.صبح پنج شنبه که رسیدم خونه همون جور با

چرخ قرمزی رفتم خرید . 11 کیلو باقالی و 5 کیلو لوبیا سبز و 4 کیلو نخود سبز خریدم

برای ذخیره سازی ...

خلاصه با پاره ای مخلفات اومدم خونه .

رسیدم خونه با اصرار من مریم رفت خونه دختر عموش که تازه بچه دار شدن  و منم

موندم با باقالی ها.البته مریم گفت بزار من بیام با هم اما من بشینم سر یه کار تا

تموم نشه اعصابم خرده .خلاصه 10 شروع کردم 3 بود تموم شد و آخر هاش مریمی

رسید خونه .

دیگه با کمک هم نخود ها رو هم پاک کردیم .

خیلی شدن .

بعدم از قبل قرار گذاشته بودیم بریم برای شام بیرون .سر ماه بید دیگه.البته حقوق که

نیومده بود فقط فیش حقوقی رو دیده بودم گفتم بریم ...

اول رفتیم اون بازارچه بالای پارک لاله کنار موزه هنر های معاصر از این لباس کتون ها

برام بگیریم دیدم گرونه پشیمون شدم بعدم میمی بابا نیومد که بریم کادوی روز زن

رو که بهش گفته بودم براش بگیرم.اون موقع اوضاع مالی خراب بود من یه کاغذ کادوی

مریم رو نبشتک که بگیرم براش البته خودش هم می بایست می بود و من از خودم

نمی تونستم که .خلاصه رفتیم و من تو حسابام 10  20 تومن بیشتر نبود و قرار بود

خانوم کارت عابر بیاره تا از حساب میمی قرض گیرم .اما یادش رفت و منم کارت خرید

که شرکت داده همراهم بود اونو گذاشتیم برای خرید مرغ و گوشت و برنج.

خلاصه رفتیم یه رستوران سر پیچ شمرون .رستورانی که همیشه می رفتیم و برامون

خاطره بود بسته بود خواستیم شب 7 سالگی مون بریم اونجا که اولین غذاها رو با

هم اونجا خوردیم که نشد .دیگه رستوران جوانان رفتیم.روزها اونجا بیشتر از کسبه

منطقه میان و خانوادگی کمتر هست و سر وضعش هم مدرن نیست و معمولی بید .

اما چه غذای خوبی داشت .البته میدونید که از رستورانای قدیمی تهران هست.

اونجا نشستیم رفتم غذا سفارش بدم دیدم کارت خوان نداره و ...

خدا خواست اندازه پول غذا تو کارتم بود و رفتم از بانک گرفتم .اینقدر خوردم دیگه

نمی تونستم راه برم .

میمی هم که رژیم گرفته و فداش بشم.

لاغر بیدا اما رژیم گرفته و کلی وزن کم کرده .مخصوصا صورتشس که شده مثل اون

اوایل که میمی رو دیده بودم.گفتم الان مامانت اینا ببیننت میگن ببین با دختر ما چی

کرده اینقدر لاغر شده .

دگه رسیدیم خونه و میمی کاراش رو کرد و منم مشغول لوبیا سبز ها بودم .

بعدم بیچاره باقالی ها رو برای فریز کردن کشتیم اول جوشوندیم بعد یهو سردشون

کردیم فک کنم همه مردن . دیگه میمی رفت خوابید و منم طبق همون قضیه اعصاب

خرد تا سه و نیم نشستم و همه لوبیا ها رو ترکوندم .

 

برای ماشین هم که گفته بودم می خوایم بخریم حالا نظرمون عوض شده می خوایم

چیز دیگه ای بگیریم .

هی هر روز داره میره بالا .

یه مورچه پول داریم هی برای 3  4 برابر اون نقشه میکشیم ...

خدا بزرگه ...

تا ببینیم چی میشه ...

دیگه نمی دونم چی بگم .

برم میمی رو بیدار کنم گفته بیدارم کن .

 

 

مریمم دوستت دارم

فدای تو    همسر عاشق تو   محمد تو

نوشته شده در ۱۳٩۱/٢/٢٩ساعت ٩:۱۳ ‎ب.ظ توسط مریم و محمد نظرات()